Sen, evet, kim bilebilirdi rastlantıların, kaderin suretleri olduğunu.
abim demişti oysa hemde kahpesinden.
ve Karşımdasın şimdi Elim ayağıma dolaşık,
açıyorum ben ya da çalışıyor ya da sanıyorum.
her ikisi de fena ama duramıyorum, çok mu kudretlisin durdursan ya
iyi de sen nereye gidiyorsun o vakit
sanki gecenin bir yarısı sanki avucumda kelebek,
nereye sanıyorsun bu gidiş.
hem ben geldim artık dur artık... dur!!!
Yazan: Nazım Yusuf ARSLAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder